maandag 21 juli 2014

In een verdonkerde wereld, schaduw ik rond.
Verlucht de ruimte,
want ik voel me verstikt.
Laat me, ik ben verdord, verlept, verrot.
Verdwaald.
Te vaak bedot,
als liggen op zacht bosmos.
De geurende grond, is een zachtheid die mij streelde en plots irriteerde.
Want ik werd bedot door het mos, het heeft gisteren geregend.
Waar ik nu wacht, doodstil.
In geïllusioneerde eenzaamheid.
Laat me.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen